ನಡಹಳ್ಳಿ ಪಾದಯಾತ್ರೆ – ದಕ್ಷಿಣ ಕರ್ನಾಟಕ ಅನ್ನುವ ಇಲ್ಲದ ಶತ್ರುವನ್ನು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕುವ ಯತ್ನ

ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕವನ್ನು ಪ್ರತ್ಯೇಕ ರಾಜ್ಯ ಮಾಡಿ, ಅದರ ಮೊದಲ ಮುಖ್ಯಮಂತ್ರಿಯಾಗಬೇಕು ಅನ್ನುವ ಕನಸು ಹೊತ್ತಂತೆ ಕಾಣುತ್ತಿರುವ ನಡಹಳ್ಳಿಯವರು ಇತ್ತೀಚೆಗೆ ವಿಜಯಪುರದಿಂದ ರಾಯಚೂರಿನವರೆಗೆ ಪಾದಯಾತ್ರೆಯೊಂದನ್ನು ಹಮ್ಮಿಕೊಂಡಿದ್ದರು. ಈ ಪಾದಯಾತ್ರೆಯ ಗುರಿ ನಂಜುಂಡಪ್ಪ ವರದಿಯ ಅನುಷ್ಟಾನಕ್ಕೆ ಒತ್ತಾಯ ತರುವುದು ಎಂದು ಹೇಳಲಾಗಿದ್ದರೂ ಪ್ರತ್ಯೇಕ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಬಾವುಟ, ನಕ್ಷೆ ಸಿದ್ದಪಡಿಸಿಕೊಂಡು ಹಾದಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ ದಕ್ಷಿಣ ಕರ್ನಾಟಕವನ್ನು ದೂರುತ್ತ ಸಾಗಿದ ರೀತಿ ನೋಡಿದ ಯಾರಿಗೇ ಆದರೂ ದಕ್ಷಿಣ ಕರ್ನಾಟಕ ಅನ್ನುವ ಇಲ್ಲದ UV_Vijayapura__edition_25Jun2015_1ಸಾಮಾನ್ಯ ಶತ್ರುವೊಂದನ್ನು ಉತ್ತರದ ಜನರ ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತುವ ಪ್ರಯತ್ನವಾಗಿಯೇ ಈ ಯಾತ್ರೆ ಕೈಗೊಳ್ಳಲಾಗಿತ್ತು ಅನಿಸಿದರೆ ಅಚ್ಚರಿಯಿಲ್ಲ. ನಡಹಳ್ಳಿಯವರ ರಾಜಕೀಯ ಲೆಕ್ಕಾಚಾರದ ಈ ಹೋರಾಟದಲ್ಲಿ ಸಾಹಿತಿಗಳಾದ ಚಂಪಾ ಮತ್ತು ಕುಂ.ವೀರಭದ್ರಪ್ಪನವರು ಪಾಲ್ಗೊಂಡಿದ್ದು ನೋಡಿದರೆ ಕರ್ನಾಟಕದ ಒಡಕು ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಕನ್ನಡಿಗರನ್ನು ಎಂತಹ ಬಲಹೀನ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಂದು ನಿಲ್ಲಿಸಬಹುದು ಅನ್ನುವ ಅರಿವು ಇವರಿಗೆ ಇಲ್ಲವೆನೋ ಅನ್ನುವ ಅನುಮಾನ ತರುತ್ತದೆ.

ಕನ್ನಡ ಸಾಹಿತ್ಯ ಪರಿಷತ್ತಿನ ಮಾಜಿ ಅಧ್ಯಕ್ಷರಾಗಿರುವ ಚಂಪಾ ಅವರು ಕನ್ನಡ ಪರ ಹೋರಾಟಕ್ಕೆ ಹೊಸಬರಲ್ಲ. ಹಲವು ದಶಕಗಳಿಂದ ರಾಜಕೀಯವಾಗಿ ಕನ್ನಡಿಗರ ಗುರುತೊಂದು ಹುಟ್ಟಬೇಕು ಅನ್ನುವ ವಾದ ಮಂಡಿಸುತ್ತ ಬಂದಿದ್ದ ಚಂಪಾರವರು ಕನ್ನಡಿಗರ ರಾಜಕೀಯ ಒಗ್ಗಟ್ಟನ್ನೇ ಮುರಿಯಬೇಕು ಎಂಬಂತೆ ನಿಂತಿರುವ ನಡಹಳ್ಳಿಯವರ ಜೊತೆ ಪಾದಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿದ್ದೇ ಒಂದು ಅಚ್ಚರಿ. ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕ ಅನ್ನುವ ರಾಜಕೀಯ ಗುರುತು ಹಿಂದೆಯೂ ಇರಲಿಲ್ಲ, ಈಗಲೂ ಇಲ್ಲ. ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕ ಎಂದು ನಡಹಳ್ಳಿಯವರು ಕರೆದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿರುವ 13 ಜಿಲ್ಲೆಗಳಲ್ಲೇ ಸಾಮ್ಯತೆಯಿಲ್ಲ. ಇಡೀ ಕರ್ನಾಟಕವನ್ನು ಬೆಸೆಯುವ ಕೊಂಡಿಯೇನಾದರೂ ಇದ್ದರೆ ಅದು ಅಂದಿಗೂ, ಇಂದಿಗೂ ಕನ್ನಡವೊಂದೇ. ಆ ಗುರುತೇ ನಗಣ್ಯವಾದರೆ ಒಂದಲ್ಲ ಮೂವತ್ತು ರಾಜ್ಯವಾದರೂ ಅಚ್ಚರಿಯಿಲ್ಲ. ಇಂತಹ ಇಲ್ಲದಿರುವ ಗುರುತೊಂದನ್ನು ಜನರ ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿ ಬಿತ್ತಲೆಂದೇ ಶುರುವಾದ ಪಾದಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಪಾಲ್ಗೊಳ್ಳುವ ಮೂಲಕ ಒಡಕಿನ ದನಿಗೆ ಒಂದು ರೀತಿಯ ಲೆಜಿಟಿಮಸಿ ಕೊಡುವ ಕೆಲಸ ಚಂಪಾರಂತಹ ಹಿರಿಯ ಕನ್ನಡ ಪರ ಚಿಂತಕರಿಂದ ಆಯಿತಾ ಅನ್ನುವ ಬೇಸರ ಹಲವು ಕನ್ನಡಿಗರಲ್ಲಿದೆ. ನಂಜುಂಡಪ್ಪ ವರದಿಯ ಅನುಷ್ಟಾನದ ಮೂಲಕ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಏಳಿಗೆಯಾಗಲಿ ಅನ್ನುವ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಚಂಪಾರವರು ಆಡಿರುವ ಬಗ್ಗೆ ಪತ್ರಿಕೆಗಳಲ್ಲಿ ವರದಿಯಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ನಂಜುಂಡಪ್ಪ ವರದಿ ಅನ್ನುವುದು ಕೇವಲ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಅಭಿವೃದ್ಧಿಯ ಬಗೆಗಿನ ವರದಿಯಲ್ಲ. ಅಲ್ಲಿ ಉತ್ತರದ 59 ತಾಲೂಕುಗಳ ಜೊತೆ ದಕ್ಷಿಣದ 55 ತಾಲೂಕುಗಳು ಹಿಂದುಳಿದಿವೆ ಅನ್ನುವ ಮಾಹಿತಿಯಿದೆ. ಬೆಂಗಳೂರಿನಿಂದ ಕೂಗಳತೆಯಲ್ಲಿರುವ ಕನಕಪುರ, ಮಾಗಡಿ ತಾಲೂಕುಗಳೂ ಅತ್ಯಂತ ಹಿಂದುಳಿದ ತಾಲೂಕುಗಳ ಪಟ್ಟಿಯಲ್ಲಿವೆ. ನಂಜುಂಡಪ್ಪ ವರದಿಯ ಸರಿಯಾದ ಅನುಷ್ಟಾನದ ಮೂಲಕ ಸಮಗ್ರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಏಳಿಗೆಯಾಗಲಿ ಅನ್ನುವ ಮಾತು ಚಂಪಾರಂತಹ ಹಿರಿಯರು ಆಡಿದ್ದರೆ ಯಾವುದು ಕನ್ನಡ ಪರ ಅನ್ನುವ ವಿಷಯದಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೊಂದು ಸೈದ್ಧಾಂತಿಕ ಸ್ಪಷ್ಟತೆಯಿದೆ ಅನ್ನುವ ಅನಿಸಿಕೆಯನ್ನು ಗಟ್ಟಿಗೊಳಿಸುತ್ತಿತ್ತು.

ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಮಾತನಾಡಿದ ಹಿರಿಯ ಸಾಹಿತಿ ಕುಂ.ವೀರಭದ್ರಪ್ಪನವರು ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದವರ ಮೇಲೆ ದಕ್ಷಿಣದವರ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಹೇರಿಕೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ ಅನ್ನುವ ಮಾತುಗಳನ್ನಾಡಿದ್ದಾರೆ. ಕನ್ನಡ ಸಿನೆಮಾಗಳಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣದವರ ಭಾಷೆಯೇ ಬಳಕೆಯಾಗುತ್ತೆ. ಅಕಾಡೆಮಿಗಳಿಗೆ ನೇಮಕಾತಿ ಮತ್ತು ಪ್ರಶಸ್ತಿ ನೀಡುವಾಗ ಉತ್ತರದವರಿಗೆ ಅನ್ಯಾಯವಾಗುತ್ತೆ ಅನ್ನುವ ಮಾತುಗಳನ್ನೂ ಅವರು ಆಡಿದ್ದಾರೆ. ಮೊದಲಿಗೆ, ಕನ್ನಡ ಸಿನೆಮಾ ಉದ್ಯಮ ಅನ್ನುವುದು ಒಂದು ಖಾಸಗಿ ಮನರಂಜನಾ ಉದ್ದಿಮೆ. ಅಲ್ಲಿ ಯಾವ ಭಾಷೆ ಬಳಸಬೇಕು, ಯಾವುದು ಬಳಸಬಾರದು ಅನ್ನುವ ಬಗ್ಗೆ ಯಾವುದೇ ಅಡೆತಡೆ ಯಾರಿಗೂ ಇಲ್ಲ. ಕನ್ನಡ ಚಿತ್ರಗಳಲ್ಲಿ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ಬಳಕೆಯಾಗುವುದು ಮಂಡ್ಯ, ಬೆಂಗಳೂರಿನ ಕನ್ನಡ. ದಕ್ಷಿಣ ಕರ್ನಾಟಕ ಎಂದು ನಡಹಳ್ಳಿಯವರು ಕರೆಯುವ ಉಡುಪಿಯ ಕುಂದಗನ್ನಡವಾಗಲಿ, ಮಲೆನಾಡಿನ ಕನ್ನಡವಾಗಲಿ, ಚಾಮರಾಜನಗರದ ಕನ್ನಡವಾಗಲಿ ಅಲ್ಲಿ ಬಳಕೆಯಾಗಲ್ಲ. ಹಾಗಿದ್ದರೆ ಅವರೂ ಕೂಡಾ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಹೇರಿಕೆಯಾಗುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ವಾದಿಸಿ ಬೇರೆ ರಾಜ್ಯ ಕೇಳಬೇಕೇ? ಎರಡನೆಯದ್ದಾಗಿ, ಧಾರವಾಡದ ಕನ್ನಡಕ್ಕೂ, ಕಲಬುರಗಿಯ ಕನ್ನಡಕ್ಕೂ, ಬಳ್ಳಾರಿಯ ಕನ್ನಡಕ್ಕೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಸೊಗಡಿನ ವ್ಯತ್ಯಾಸವಿದೆ. ಯಾವುದನ್ನು ಕುಂ.ವೀ ಅವರು ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಕನ್ನಡವೆಂದು ಕರೆಯುತ್ತಿದ್ದಾರೆ? ಮೂರನೆಯದ್ದಾಗಿ, ಧಾರವಾಡ ಶೈಲಿಯ ಕನ್ನಡ ಬಳಸಿ ತೆರೆಗೆ ಬಂದ ನಾಗಮಂಡಲ, ರಾಮ ಶಾಮ ಭಾಮದಂತಹ ಚಿತ್ರಗಳನ್ನು ಕನ್ನಡಿಗರು ಮನದುಂಬಿ ನೋಡಿ ಗೆಲ್ಲಿಸಿದ್ದು ಏನನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತೆ? ನಡಹಳ್ಳಿಯವರ ಅಕ್ಕ ಪಕ್ಕ ಓಡಾಡುತ್ತಿರುವ ರಂಗನಟ ರಾಜು ತಾಳಿಕೋಟಿ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಮನೆಮಾತಾಗಿದ್ದೇ ಯೋಗರಾಜಭಟ್ಟರ ಸಿನೆಮಾಗಳಲ್ಲಿ ಧಾರವಾಡದ ಸೊಗಡಿನ ಕನ್ನಡ ಬಳಸಿ ಅಲ್ಲವೇ? ಅಕಾಡೆಮಿಯ ಸ್ಥಾನ ಮತ್ತು ಪ್ರಶಸ್ತಿಯ ಮಾತಿಗೆ ಬಂದರೆ ಅಲ್ಲಿ ಯಾವುದೇ ರೀತಿಯ ತಾರತಮ್ಯವಾಗುತ್ತಿದ್ದರೂ ಅದನ್ನು ಆಯಾ ಭಾಗದ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ದನಿ ಎತ್ತಿ ಸರಿಪಡಿಸಿಕೊಳ್ಳಬೇಕು. ಇಂತಹ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ನೆಲೆಯ ಪ್ರಶ್ನೆಯೊಂದನ್ನು ಒಡಕಿನ ರಾಜಕೀಯ ಮಾಡುವ ವೇದಿಕೆಯಲ್ಲಿ ಎತ್ತಬೇಕೇ ಅನ್ನುವುದನ್ನು ಎಲ್ಲ ಭಾಗದ ಕನ್ನಡಿಗರು ಇಷ್ಟ ಪಡುವ ಕುಂ.ವೀಯವರು ಕೇಳಿಕೊಳ್ಳಲಿ. ನಂಜುಂಡಪ್ಪ ವರದಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಂಸ್ಕೃತಿಕ ಆಯಾಮವಿಲ್ಲ ಅನ್ನುವ ಪ್ರಶ್ನೆಯನ್ನೂ ಕುಂ.ವೀ ಅವರು ಎತ್ತಿದ್ದಾರೆ. ಆದರೆ ನಂಜುಂಡಪ್ಪ ವರದಿಯ ಉದ್ದೇಶವಿದ್ದಿದ್ದೇ ಆರ್ಥಿಕ ಮತ್ತು ಸಾಮಾಜಿಕ ಆಯಾಮದಲ್ಲಿ ಕರ್ನಾಟಕದ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಭಾಗಗಳಲ್ಲಿನ ಏಳಿಗೆಯ ಸವಾಲುಗಳ ಬಗ್ಗೆ ಅಧ್ಯಯನ ಮಾಡುವುದಾಗಿತ್ತು. ಜನರ ಜೀವನವನ್ನು ಸುಧಾರಿಸುವಲ್ಲಿ ಶಿಕ್ಷಣ, ಆರೋಗ್ಯ, ಮೂಲಭೂತ ಸೌಕರ್ಯ, ಉದ್ದಿಮೆಗಳು ಮುಖ್ಯವಾಗುತ್ತವೆ, ಆದ್ದರಿಂದಲೇ ನಂಜುಂಡಪ್ಪ ವರದಿ ಈ ಮುಖ್ಯ ವಿಷಯಗಳ ಸುತ್ತ ಗಮನ ಹರಿಸಿತ್ತು. ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ದಕ್ಷಿಣ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ನೀರಿಗೆ ಬರವಿಲ್ಲ, ಆದರೆ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಜನರು ಹತ್ತಾರು ಕಿ,ಮೀ ಅಲೆಯಬೇಕಾದ ಸ್ಥಿತಿಯಿದೆ ಅನ್ನುವ ಮಾತನ್ನು ಕುಂ.ವೀ ಅವರು ಹೇಳಿದ್ದಾರೆ. ಇದೊಂದು ಅತೀ ಸರಳಗೊಳಿಸಿದ ವಾದವೇ ಸರಿ. ಕೋಲಾರ, ತುಮಕೂರು, ಚಿಕ್ಕಬಳ್ಳಾಪುರದಲ್ಲಿ ಕುಡಿಯುವ ನೀರಿಗೆ ಹಾಹಾಕಾರವಿಲ್ಲದೇ ಹೋಗಿದ್ದರೆ ಎತ್ತಿನಹೊಳೆ ಯೋಜನೆಯಿಂದ ನೀರು ತನ್ನಿ ಎಂದು ಇಷ್ಟೆಲ್ಲ ಗಲಾಟೆಗಳಾಗುತ್ತಿದ್ದವೇ? ಕೋಲಾರದಲ್ಲಿನ ಫ್ಲೊರೈಡ್ ಸಮಸ್ಯೆಯ ಬಗ್ಗೆ ಕುಂ.ವೀ ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದಿಲ್ಲವೇ?

ಒಟ್ಟಾರೆಯಾಗಿ ಈ ಪಾದಯಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ಕರ್ನಾಟಕದ ಏಳಿಗೆಗೆ ಅಲ್ಲಿನ ಜನಪ್ರತಿನಿಧಿಗಳು ಒಟ್ಟಾಗಿ ಏನು ಮಾಡಬೇಕು ಅನ್ನುವ ಚರ್ಚೆಗಿಂತ ಹೆಚ್ಚಾಗಿ ದಕ್ಷಿಣ ಕರ್ನಾಟಕ ಮತ್ತು ಅದರ ರಾಜಕಾರಣಿಗಳು ವಿಲನ್ ಎಂದು ಬಿಂಬಿಸುವ ಮತ್ತು ಆ ಮೂಲಕ ಒಬ್ಬ ಸಾಮಾನ್ಯ ಶತ್ರುವನ್ನು ಹುಟ್ಟು ಹಾಕುವ ಪ್ರಯತ್ನಕ್ಕೆ ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆಯುವಂತಿತ್ತು. 750 ವರ್ಷಗಳ ನಂತರ ಕನ್ನಡಿಗರು ಏಕೀಕರಣ ಚಳುವಳಿಯ ಮೂಲಕ ಒಂದಾದರು. ಏಳಿಗೆಯಲ್ಲಿ ಬೇರೆ ಬೇರೆ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿದ್ದ ಪ್ರದೇಶಗಳೆಲ್ಲ ಸೇರಿ ಆದ ಕರ್ನಾಟಕದಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲ ಭಾಗದಲ್ಲೂ ಅರವತ್ತು ವರ್ಷದಲ್ಲಿ ಸಾಕಷ್ಟು ಪ್ರಗತಿಯಾಗಿದೆ. ಆದರೆ ಇದರಲ್ಲಿ ಉತ್ತರ ದಕ್ಷಿಣವೆನ್ನದೇ ಎಲ್ಲ ಕಡೆಯೂ ಸಾಕಷ್ಟು ಕೊರತೆಯಿದೆ ಅನ್ನುವುದನ್ನು ನಂಜುಂಡಪ್ಪ ವರದಿಯೇ ಹೇಳುತ್ತೆ. ಇದಕ್ಕೆ ಪರಿಹಾರ ಕಂಡುಕೊಳ್ಳಲು ಕನ್ನಡಿಗರು ಒಟ್ಟಾಗಿಯೇ ದುಡಿಯಬೇಕಿದೆಯೇ ಹೊರತು ಒಡೆದು ಆಳುವ ನೀತಿ ಅನುಸರಿಸುವುದರಿಂದಲ್ಲ. ತೆಲಂಗಾಣವಾದ ಮೇಲೆ ತೆಲುಗರು ಹಗಲು,ರಾತ್ರಿ ಬಡಿದಾಡಿಕೊಳ್ಳುತ್ತ ಬಲಹೀನವಾಗಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿಯಾದರೂ ನಾವು ಎಚ್ಚೆತ್ತುಕೊಳ್ಳಬೇಕು.

This entry was posted in ಕನ್ನಡ, ಕರ್ನಾಟಕ. Bookmark the permalink.

ನಿಮ್ಮದೊಂದು ಉತ್ತರ

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  ಬದಲಿಸಿ )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  ಬದಲಿಸಿ )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  ಬದಲಿಸಿ )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  ಬದಲಿಸಿ )

Connecting to %s